Arie

strand
Men kan niet alle mooie schel­pen op het strand ver­za­me­len. Anne Mor­row Lind­bergh (1906–2001)

Ik heb met ‘m gespro­ken, eerlijk!”

Sien is ‘n jonge, moderne vrouw, erg down to earth. We had­den ‘t over Arie Boom­sma die in de stad was.

Hij is lang, jon­gen, echt onge­loo­flijk. En knap en ges­pierd. En we raak­ten in gesprek — en echt in gesprek hè. Hij kijkt je dan ook echt aan en luis­tert echt. Hij is heel sociaal en aar­dig. En hij raakte me aan.” Ze zuchtte diep — ik kon ‘t niet hel­pen dat ook mijn adem tochtte — zo beel­dend bes­chreef ze deze temet god­de­lijke gewaarwording.

Toen ik thuis­kwam moest ik m’n vrien­din bel­len. Weet je wel dat al vier uur is? zei ze. Boeien, zei ik. Dit moet je horen!

Zou die homo zijn?” vroeg ik hoopvol.

Arie gay?” hoonde Sien. “Right.”

[We zwi­j­mel­den als twee bak­vis­sen. Ik als ‘n twee­de­handse, maar toch.]


6 Responses to “Arie”

Leave a Reply