eiland 3

Het eeu­wige niets is okay als je ervoor gekleed bent. Woody Allen (1935)

D’r lie­pen twee vrou­wen langs, met gid­sjes en zoe­kende gezich­ten. Nu moet je weten dat men­sen met gid­sen en zoe­kende gezich­ten in ‘t alge­meen niet willen dat we weten dat ze zoe­ken. Zo ook deze vrouwen.

Ik pro­beerde oog­con­tact te kri­j­gen, maar ze wis­ten elke vorm van com­mu­ni­ca­tie te ver­mi­j­den. Zoe­kend keken ze over en langs me heen. Of mis­schien waren ze wel zo gespan­nen aan ‘t turen dat ze heel niet in de gaten had­den dat ik ze pro­beerde te hel­pen. Dat kan ook, natuurlijk.

De beide vrou­wen lie­pen ‘n rondje over ‘t pleintje. Ineens stopte de ene. Ze wees naar ‘n hoog beves­tigd straatnaambordje.

“Kijk.” zei ze. “Daar is ‘t.” De andere vrouw tuurde in d’r gidsje.

“Dan zijn we hier.” wees ze.

[Ik hoefde niets meer te doen. De dames wis­ten nu waar ze waren.]