eiland 3

De Slankste en Kof­fie­man begre­pen mekaar, begreep ik. Ze zaten aan de over­kant en praat­ten over ‘t Gemis. Want Flip, de grote geliefde van de Slankste, was gaan kam­pe­ren op Low­lands en de Slankste was daar­door al enkele dagen zon­der hem.

“Ik mis ‘m zo.” zei ze — ‘t kwam uit de grond van d’r hart, dat hoorde je wel. Dat zag je ook. Nooit had ik d’r ogen droe­ver zien staan dan nu. “Ik heb gewoon zo’n heim­wee, da’s niet nor­maal.” zei ze vrij over­bo­dig. Ze kreeg meteen ‘n knuf­fel van Kof­fie­man: Kof­fie­man is ‘n knuf­fe­laar; hij praat met z’n armen.

“Ach meis­sie toch.” zei­die desal­niet­te­min. “Je zou eigen­lijk ‘n joint moe­ten roken.” De Slankste keek ver­baasd naar Kof­fie­man. “Dat doet Flip vast ook.” ver­klaarde die. De Slankste glim­lachte daarop.

“Dan doen Flip en ik toch iets samen.” glom ze.