Geflest

flessen

Alco­hol doodt lang­zaam. Maakt niet uit. We zijn niet gehaast. Georges Courteline

Ik hoorde alleen de stem van de jon­gen die ach­ter me zat te telefoneren.

Ik was hele­maal was­ted, man!” begon ie tegen Iemand Anders. “Ik kon d’r niks aan doen. ‘t Spijt me man!” Ik hoorde ‘m bij­kans knik­ken. “M’n kle­ren stin­ken hele­maal naar rook en zweet.” zei de jon­gen. “Ik begon met ‘n halve fles kran­tetres en daarna ben ik aan de rode wodka gegaan en toen ging ie snel.” Iemand Anders reageerde.

Ja, dat wist ik eerst ook niet.” zei de jon­gen daa­rop. “Wat ik al zei: ik was com­pleet was­ted. Toen ik wak­ker werd, had ik geen idee waar ik ben geweest. Maar toen ik ging dou­chen zag ik de stem­pels van al die clubs op m’n arm.” De jon­gen grin­nikte. “Ik moet ‘t wel enorm naar m’n zin heb­ben gehad.” zeidie.


Leave a Reply